De eerste stap in het selectieproces van de stroomsensor is het bepalen of de stroomsnelheidinformatie continu of opgeteld moet zijn, en of deze informatie lokaal of op afstand nodig is. Moet de transmissie, indien op afstand, analoog, digitaal of gedeeld zijn? En, indien gedeeld, wat is de vereiste (minimale) frequentie van gegevensupdates? Zodra deze vragen zijn beantwoord, moet een evaluatie plaatsvinden van de eigenschappen en stromingseigenschappen van de procesvloeistof en van de leidingen waarin de debietmeter zal worden geplaatst.

De vloeistof en de druktemperatuur, toelaatbare drukval, dichtheid (of soortelijk gewicht), geleidbaarheid, viscositeit (Newtoniaans of niet?) en dampdruk bij maximale bedrijfstemperatuur worden vermeld, samen met een indicatie van hoe deze eigenschappen kunnen variëren of op elkaar inwerken. . Bovendien moet alle veiligheids- en toxiciteitsinformatie worden verstrekt, samen met gedetailleerde gegevens over de samenstelling van de vloeistof, de aanwezigheid van belletjes, vaste stoffen (schurend of zacht, grootte van deeltjes, vezels), neiging om te bedekken en lichttransmissiekwaliteiten (ondoorzichtig, doorschijnend). , of transparant?).

Naast de normale bedrijfswaarden moeten de verwachte minimale en maximale druk- en temperatuurwaarden worden vermeld. Of de stroming kan omkeren, of de leiding niet altijd gevuld wordt, of er zich een slakkenstroom kan ontwikkelen (lucht-vaste stoffen-vloeistof), of beluchting of pulsatie waarschijnlijk is, of er plotselinge temperatuurveranderingen kunnen optreden, of dat er speciale voorzorgsmaatregelen nodig zijn tijdens het reinigen en onderhoud, moeten ook deze feiten worden vermeld.

Met betrekking tot de leidingen en het gebied waar de debietmeter moet worden geplaatst, moet de volgende informatie worden gespecificeerd: Voor de leidingen, de richting ervan (vermijd neerwaartse stroming bij vloeistoftoepassingen), afmetingen, materiaal, schema, flensdruk, toegankelijkheid, stroomopwaartse of stroomafwaartse bochten, kleppen, regelaars en beschikbare rechte leidinglengtes.
In verband met het gebied moet de specificerende ingenieur weten of er trillingen of magnetische velden aanwezig of mogelijk zijn, of elektrische of pneumatische energie beschikbaar is, of het gebied geclassificeerd is voor explosiegevaar, of dat er andere speciale vereisten zijn, zoals het voldoen aan sanitaire voorzieningen. of clean-in-place (CIP)-voorschriften.

De volgende stap is het bepalen van het vereiste meterbereik door het identificeren van de minimale en maximale stromen (massa of volumetrisch) die zullen worden gemeten. Daarna wordt de vereiste nauwkeurigheid van de flowmeting bepaald. Normaal gesproken wordt de nauwkeurigheid gespecificeerd in percentage van de werkelijke aflezing (AR), in percentage van het gekalibreerde bereik (CS) of in percentage van de volledige schaal (FS). De nauwkeurigheidseisen moeten afzonderlijk worden vermeld bij minimale, normale en maximale stroomsnelheden. Tenzij u deze vereisten kent, zijn de prestaties van uw meter mogelijk niet acceptabel over het volledige bereik.